Abraham kreeg een opdracht om op reis te gaan naar een voor hem onbekende bestemming. Dan moest hij wel zijn woonplaats verlaten en zijn familie en bekenden achterlaten. Alle zekerheid die hij inmiddels had opgebouwd, liet hij achter zich, op basis van een opdracht en een belofte Dat is het enige wat hij had. Een opdracht en een belofte.

(Hebreeën11:8-10)

8 Door het geloof is Abraham, toen hij geroepen werd, gehoorzaam geweest om weg te gaan naar de plaats die hij tot een erfdeel ontvangen zou. En hij is weggegaan zonder te weten waar hij komen zou. 9 Door het geloof is hij een inwoner geweest in het land van de belofte als in een vreemd land en heeft hij in tenten gewoond, met Izak en Jakob, die mede-erfgenamen waren van dezelfde belofte. 10 Want hij verwachtte de stad die fundamenten heeft, waarvan God de Ontwerper en Bouwer is.

Mijn vraag aan u en ook aan mijzelf is: wat zou u en wat zou ik gedaan hebben? U moet zich voorstellen. Hij moest zijn hele bedrijf en zijn personeel en natuurlijk ook zijn vrouw meenemen. Daarbij leefde zijn oude vader ook nog, die kennelijk instemde met de nieuwe plannen en dus met hem meeging. Zijn bedrijf moest mee, want daar leefde hij van. Hij was veehouder van schapen en geiten. daarvoor had hij ook slaven en slavinnen in dienst, dus dat waren gezinnen die van zijn succes afhankelijk waren. Hij ging niet alleen op pad, maar nam alles en iedereen mee. 

Zou Abraham niet eerst een berekening hebben gemaakt en zich afgevraagd hebben of deze onderneming hem winst of verlies zou kunnen opleveren Natuurlijk, er was hem van alles beloofd, maar veel beloven en weinig geven doet een gek in vreugde leven. 

Het enige wat hij van al die beloftes werkelijk in vervulling heeft zien gaan, is dat hij en Sara een zoon hebben gekregen. want wat lezen wij over de vervulling van de belofte?

Deze allen zijn in het geloof gestorven. Zij hebben de vervulling van de beloften niet verkregen, maar hebben die vanuit de verte gezien en geloofd en begroet, en zij hebben beleden dat zij vreemdelingen en bijwoners op de aarde waren. 14 Want wie zulke dingen zeggen, laten duidelijk blijken dat zij een vaderland zoeken.

Het geloof van Abraham is dus niet alleen gericht op dit leven, maar vindt zijn definitieve vervulling in het eeuwige leven. zo is Abraham het prototype van de ware gelovigen.

(2 Petrus3:13) 

Maar wij verwachten, overeenkomstig Zijn belofte, nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, waar gerechtigheid woont.

 De stad met fundamenten die aan Abraham in het vooruitzicht was gesteld, is dezelfde stad waar de hedendaagse gelovigen naar uitzien. 

(Openbaring 21:1-4).

 1 En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan. En de zee was er niet meer. 2 En ik, Johannes, zag de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, neerdalen van God uit de hemel, gereedgemaakt als een bruid die voor haar man sierlijk gemaakt is. 3 En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen: Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk zijn, en God Zelf zal bij hen zijn en hun God zijn. 4 En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan.

Is iedereen welkom in de Heilige Stad?

(Openbaring 21:27).

27 Al wat onrein is, zal er niet inkomen, en ook niemand die zich bezighoudt met gruwelen en leugens, maar alleen zij die geschreven zijn in het boek des levens van het Lam.

Op naar het nieuwe Jeruzalem Ik stel voor dat wij samen op weg gaan. ieder vanuit zijn eigen positie, maar wel via de voorgeschreven route. Ik weet zeker dat naarmate we dichterbij komen, we ook dichter bij elkaar komen en dan wordt onze onderlinge verbondenheid steeds beter zichtbaar. Ik geef twee teksten voor de juiste route.

(Mattheüs 7:13-14).

Ga binnen door de nauwe poort, want wijd is de poort en breed is de weg die naar het verderf leidt, en velen zijn er die daardoor naar binnen gaan; maar de poort is nauw en de weg is smal die naar het leven leidt, en weinigen zijn er die hem vinden.

(Johannes 14:6)

Jezus zei tegen hem: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.

Tot dan.